Polenforum.nl Polenforum.nl

Nieuws - links - informatie en forum over Polen

Sinds 7 januari 2004

 

Lewicka: Men went aan alles, aan de dievenmacht kan men dat ook zien

Gestart door Pieszyce, 7 februari 2023, 21:55

Vorige topic - Volgende topic

Pieszyce


Lewicka: Men went aan alles, aan de dievenmacht kan men dat ook zien

Karolina Lewicka
6  februari 2023

Het ging snel. Dinsdag is informatie opgedoken over villa's, flats en percelen die worden uitgedeeld aan mensen die banden hebben met het machtskamp. Er was een golf van media-aandacht, gevoed door verdere verklaringen van Przemyslaw Czarnek dat hij geeft aan degenen die geven, omdat hij niet zal geven aan "links en communisten". De premier kondigde aan dat hij de minister zou bedanken en bedankte hem vervolgens daadwerkelijk voor zijn "eerlijke criteria". Dat was donderdag.

Op vrijdagochtend nam ik een kijkje in de web content analysis, oftewel wat internetgebruikers de voorgaande 24 uur hadden beleefd, opgesteld door het Institute for Internet and Social Media Research. Het thema van de villa was al lauw: "een aanzienlijke daling van de dynamiek van nieuwe vermeldingen (...) een waarschijnlijke verdere daling van de dynamiek".

Dus de begunstigden van de genade van de minister van Onderwijs van het weekend kunnen nu met een gerust hart overgaan, de zaak zal letterlijk sterven en verdwijnen in een ogenblik, en de eigendommen zullen blijven. Dit is niet het eerste schandaal, een affaire die leeft als een eendagsvlieg. PKN Orlen heeft ons maandenlang beziggehouden, maar de nieuwjaarsagitatie bruiste al na één week als een mislukte soufflé.

En zo gaat het nu al acht jaar - de opeenvolgende drama's nemen de vorm aan van eenakters, vandaar dat het jachtgeweer, opgehangen in de eerste akte, in de laatste niet meer afgaat, want het stuk is allang afgelopen. PiS bulldozert dus voortdurend en verliest er bijna nooit op. Hoe komt het dat niets ons beweegt?

Te veel van deze schandalen - horen we van deskundigen. Schandaal volgt op schandaal, dus het is geen wonder dat we overdonderd en onverschillig zijn geworden. Alles went, en je ziet dat de arrogante en stelende autoriteiten dat ook doen.

Bovendien mag niet worden vergeten dat een groot deel van de samenleving gelukkig buiten de gedrukte cultuur leeft - zonder de pers of nieuwsportalen te lezen is het moeilijk om erachter te komen wat degenen aan de top nu weer hebben gestolen. Sommigen zijn er helemaal niet in geïnteresseerd; zij voelen niet de oorzaak-en-gevolg relatie dat als de top steelt, de bodem slechter wordt.

Anderen daarentegen zijn ervan overtuigd dat de macht altijd steelt, dus wat is de verrassing dat de huidige regering zich ook massaal staatsbezittingen toe-eigent? Dus we volgen deze serie, als we hem al volgen, zonder enige spanning of emotie.

Is Polen een "normaal land"?

Het korte geheugen van de kiezers en de media is niet onbelangrijk, opnieuw door de verzadiging, zelfs de verzadiging, van de werkelijkheid met schandalen. De vinger van Lichocka, de beademingsapparatuur van Szumowski, het bedrijf van Beata Szydło's man, de helikopters van Macierewicz, de twee torens van Kaczyński, de vluchten van Kuchciński, het urenlange hotel van Banaś, de volkstuin van Morawiecki, de assistenten van Glapiński - men kan het allemaal eindeloos opnoemen en het is moeilijk te bevatten.

Nieuwe schandalen verdoezelen oude, soms verschijnen er meerdere schandalen in één week, bijna allemaal met het potentieel om de regering ten val te brengen of een politicus naar de politieke vergetelheid te sturen. Op voorwaarde echter - deze uitdrukking wordt altijd door politieke commentatoren gebezigd - dat we "in een normaal land" leven. Is Polen dan geen "normaal land"?

Al vele jaren worden wij verrast door de "man met een aura", Daniel Obajtek, met zijn uitgebreide biografie en spectaculaire carrière van burgemeester tot miljonair. Toen deskundigen van de Batory Foundation anderhalf jaar geleden zijn acties en de publieke reactie daarop analyseerden in het rapport "Obajtekgate of Obajtekland?", werd de aandacht gevestigd op het risico dat de samenleving meer op de autoriteiten gaat lijken.

We hebben misschien te maken, schreven ze, "niet alleen met de ontaarding van de politieke elite, maar ook met de geleidelijke demoralisatie van een deel van de samenleving, dat pas gevoelig zal worden voor corruptie wanneer de hele staat in een politieke en economische crisis is gestort".

Of geven we de voorkeur aan onverschilligheid en gezond verstand?

Sijpelt er een 'homo sovieticus' uit ons, zogenaamd lang geleden begraven? Of reageren we met schouderophalen, omdat we voelen dat we hulpeloos zijn, dat het onmogelijk is deze macht te bestraffen, die immers alle stoppen heeft doorgeslagen? Of zijn we liever onverschillig, omdat dit ons gemoedsrust garandeert? Want hoeveel kunnen we piekeren, ons laten meeslepen, onze gezondheid verliezen door politiek? We hebben allemaal onze eigen problemen, ieder van ons genoeg om nog geen nationale problemen te dragen.

Er is nog een andere verklaring - in onze sociale massa begrijpen we wat de autoriteiten doen. Krijgen familieleden banen? Geen wonder, want vriendjespolitiek en nepotisme tieren al lang welig aan de Wisla; we vertrouwen geen vreemden, we nemen aan op basis van connecties, we vertrouwen alleen familie en verwanten - de rest zijn vreemden, verdachten.

Geeft hij villa's weg? Als je kunt, is het zonde om van de gelegenheid geen gebruik te maken. is ze onbeleefd? En het is leuk om anderen je superioriteit te kunnen laten zien, om plezier te hebben. Dit zou echter betekenen dat deze macht een emanatie is van de natie, of in ieder geval een groot deel ervan. Het zou dan ook de meest pijnlijke, meest aangrijpende uitleg zijn van de huidige stand van zaken.

Het is alleen verrassend dat het een paar jaar geleden toch anders was. De octopusaffaire veroorzaakte een passende verontwaardiging, waarvan de gevolgen werden gevoeld door het Burgerplatform. Er was publieke woede, er was onvrede over gedrag dat toch niet crimineel was. Het podium van de afluisteraffaire heeft lange tijd op PO gewogen, terwijl de schandalen van de partij Wet en Rechtvaardigheid onmiddellijk van PiS afkomen en vervolgens in de duisternis van de vergetelheid verdwijnen.

Dit is een sociaal-politiek verschijnsel dat nog moet worden verklaard, want het is nog steeds moeilijk te vatten met de rede.

Bron:  natemat.pl przez Karolina Lewicka      jezyk po Plsku